نحوه قرار دادن راه هوایی اوروفارنکس: اندازه، تکنیک درج و بررسی

راه هوایی اوروفارنکس (OPA) به یکی از سه دلیل از کار می افتد: اندازه اشتباه، موقعیت اشتباه سر، یا مسیر اشتباه در اطراف زبان. در عمل سومین علت شایع ترین علت است و رفع آن ساده ترین است. یک OPA بالغ که با منحنی خود به شکل اشتباه وارد شده است، زبان را به داخل حلق برمی گرداند و می تواند یک راه هوایی تا حدی مسدود شده را به یک راه هوایی کاملاً مسدود تبدیل کند. دستگاه را در برابر فک اندازه گیری کنید، سر را بکشید، مگر اینکه ستون فقرات گردنی خلاف آن را بگوید، و اجازه دهید نوک آن به جای زیر آن، روی زبان حرکت کند. با انجام این کار، راه هوایی در عرض چند ثانیه می‌نشیند و یک کانال شفاف بین دندان‌ها و دیواره خلفی حلق نگه می‌دارد.

همه چیز زیر جزییات پشت این خلاصه است: چگونه می توان تایید کرد که بیمار رفلکس گنگ ندارد، چه اندازه باید انتخاب شود، چرا تکنیک چرخشی مناسب بزرگسالان است، چه زمانی تیغه زبان ایمن تر است، و وقتی اولین تلاش هوا را حرکت نمی دهد چه باید کرد.

ابتدا مطمئن شوید که بیمار رفلکس گگ ندارد

OPA یک بلوک گاز گرفتن و یک کانال تنفسی است، نه چیزی بیشتر. در یک بیمار بیهوش زبان را از دیواره خلفی حلق دور می کند و مسیری را برای ساکشن در اختیار شما قرار می دهد. نای را نمی‌بندد، در برابر آسپیراسیون محافظت نمی‌کند و کسی را به تنهایی تهویه نمی‌کند.

این نکات را قبل از لمس دهان بررسی کنید:

• بدون پاسخ به یک فرمان شفاهی بلند یا یک محرک دردناک.
• هنگامی که یک کاتتر ساکشن یا فشار دهنده زبان به پشت دهان می رسد، تهوع وجود ندارد.
• بدون سرفه یا بلع در هنگام تحریک.
• بدون دندان مصنوعی، لق شدن دندان، لخته شدن خون یا غذا در حفره دهان.

اگر بیمار بخوس کرد، متوقف شود. اجبار یک OPA از رفلکس گگ دست نخورده رد می‌شود، باعث می‌شود، استفراغ، آسپیراسیون و گاهی اوقات اسپاسم حنجره ایجاد شود. بیمار مبتلا به تهوع معمولاً به یک راه هوایی بینی یا دستگاه سوپراگلوت نیاز دارد، نه یک دستگاه دهانی بزرگتر.

مسیر دهانی همچنین در تریسموس، ترومای شدید فک و صورت یا فک پایین، جراحی اخیر دهان و بلع سوزاننده انتخاب نامناسبی است. اینها محدودیت های دستگاه نیستند. آنها محدودیت های راهرو هستند.

از گوشه دهان تا زاویه فک اندازه گیری کنید

اندازه راه هوایی روی بیمار، نه روی بسته. فلنج را در گوشه دهان قرار دهید و بدنه دستگاه را در امتداد خط فک قرار دهید. نوک باید به زاویه فک پایین، تقریباً زیر و کمی پشت لاله گوش برسد. در بزرگسالان این اندازه گیری تنها از تخمین وزن یا قد قابل اعتمادتر است.

هر دو جهت خطا باعث ایجاد مشکل می شود:

• خیلی کوتاه: نوک در وسط زبان می ایستد، زبان را به عقب می راند و می تواند انسداد را بدتر کند.
• بیش از حد طولانی: نوک آن بر روی اپی گلوت یا ناحیه آریتنوئید فشار می آورد، که ممکن است ورودی حنجره را مسدود کند و با سبک شدن بیمار باعث بند آمدن یا سرفه شود.

فلنج چک متقاطع شماست. OPA که به درستی نشسته است به جای شناور شدن در مقابل لب ها و دندان های ثنایا قرار می گیرد.

قبل از اینکه دهان را باز کنید سر را در وضعیت قرار دهید

از سر تخت کار کنید تا از کنار، بنابراین فلنج در جایی قرار می گیرد که می توانید آن را ببینید. ابتدا خون، استفراغ یا ترشحات را مکش کنید. OPA لومن مسدود شده را تصحیح نمی کند و هل دادن زباله ها به سمت پایین فقط مشکل بزرگتری ایجاد می کند. سر را با خم شدن جزئی قسمت تحتانی گردن و اکستنشن در قسمت فوقانی گردن به حالت بو کردن بیاورید تا مجرای گوش خارجی تقریباً با شکاف استرنوم همسطح شود.

اگر به آسیب ستون فقرات گردنی مشکوک هستید، تثبیت دستی درون خطی را حفظ کنید و به جای کج کردن سر، از رانش فک برای کشیدن زبان به سمت جلو استفاده کنید. در مواردی که ممکن است دستگاه سوپراگلوت یا لوله نای به دنبال آن قرار گیرد، قبل از قرار دادن OPA، با یک کیسه دریچه ماسک از قبل اکسیژن رسانی کنید. بیماری که در دهه هشتاد با اشباع وارد می شود به اکسیژن نیاز دارد نه لوله پلاستیکی.

دو تکنیک درج که به طور قابل اعتماد کار می کنند

تکنیک چرخشی: پیش فرض بزرگسالان

1. OPA را وارونه نگه دارید، به طوری که منحنی به سمت کام سخت باشد و فلنج روی انگشتان شما قرار گیرد.
2. دهان را با انگشت شست و اشاره باز کنید، با انگشت ضربدری یا قیچی.
3. نوک آن را در امتداد کام سخت بلغزانید تا زمانی که از کام نرم عبور کند، معمولاً سه تا چهار سانتی متر از موقعیت نهایی خود فاصله دارد.
4. دستگاه را 180 درجه بچرخانید در حالی که به جلو می روید، بنابراین منحنی به دنبال دیواره خلفی حلق ختم می شود.
5. تا زمانی که فلنج روی دندان های ثنایا یا لب ها قرار گیرد، جلو بروید.

چرخش خیلی زود خطای کلاسیک است. اگر هنگام چرخاندن نوک آن همچنان روی کام سخت باشد، لبه مخاط را می خراشد و راه هوایی خون آلود برمی گردد. اگر این اتفاق افتاد، عقب بکشید، مکش کنید، وضعیت سر را بهبود بخشید و دوباره شروع کنید.

تکنیک تیغه زبان: در کودکان و دهان های کوچک ایمن تر است

زبان را با فشار دهنده زبان یا تیغه لارنگوسکوپ به سمت جلو بلند کنید، سپس OPA را به سمت بالا و به دنبال منحنی طبیعی کام قرار دهید. هیچ چرخشی لازم نیست، به همین دلیل است که این رویکرد معمول در نوزادان و کودکان کوچک است. کام نرم به راحتی با یک حرکت چرخشی آسیب می بیند. هر تکنیکی که انتخاب می کنید، هرگز دستگاه را مجبور نکنید. مقاومت ثابت به این معنی است که نوک آن در برابر بافت قرار دارد، بنابراین قبل از تلاش مجدد، یک سانتی متر را بردارید، اکسیژن بزنید و دوباره ارزیابی کنید.

قبل از چسباندن آن، محل را تأیید کنید

• قفسه سینه با هر تنفس کیسه ماسک بالا می رود، بدون اینکه هوا از اطراف فلنج نشت کند.
• صدای تنفس برابر در دو طرف قفسه سینه.
• بدون غرغر بر روی اپی گاستر.
• شکل موج معمولی در کپنوگرافی، در صورت وجود.
• حفظ یا بهبود اشباع اکسیژن در دقیقه بعد.

اگر تهویه بهتر نشد، در برابر اصرار برای رسیدن به یک راه هوایی بزرگتر مقاومت کنید. OPA را یک یا دو سانتی متر بیرون بکشید و دوباره تهویه کنید. دستگاهی که خیلی طولانی است اغلب دقیقاً به این دلیل که نوک آن اپی گلوت را به سمت پایین فشار می دهد مانع ایجاد می کند. سپس دوباره اندازه گیری کنید و دوباره وارد کنید یا مسیر را به طور کامل تغییر دهید.

هنگامی که راه هوایی کار کرد، فلنج را با چسب یا کراوات محکم کنید، اندازه استفاده شده را یادداشت کنید و زمان را ثبت کنید. یک بیمار می تواند در عرض چند دقیقه یک OPA غیر ایمن را گاز بگیرد یا بغلتد و جابه جا کند.

اشتباهاتی که یک کار پنج ثانیه ای را به یک راه هوایی دشوار تبدیل می کند

1. قرار دادن OPA بزرگسالان به سمت بالا، که زبان را به عقب می برد.
2. چرخش در حالی که نوک آن هنوز روی کام سخت است و باعث خونریزی و تورم می شود.
3. اندازه را کاهش دهید زیرا دستگاه کوتاه‌تر راحت‌تر به داخل می‌لغزد.
4. قرار دادن در بیمار که هنوز رفلکس گگ دارد.
5. از مکش صرف نظر می شود، بنابراین ترشحات به سمت حنجره رانده می شوند.
6. پس از بیدار شدن بیمار و شروع به نق زدن، OPA را در جای خود قرار دهید.

بیشتر اینها خطاهای تکنیکی هستند تا مشکلات تجهیزات، و بیشتر آنها در عرض چند ثانیه پس از اولین تلاش تهویه آشکار می شوند.

وقتی مسیر دهانی مسیر اشتباهی است

راه هوایی نازوفارنکس در مواقعی که دهان نمی تواند باز شود، ترومای دهان یا تریسموس دسترسی را مسدود می کند، یا زمانی که بیمار یک دستگاه بینی را تحمل می کند، اما دستگاه دهانی را گنگ می کند، جایگزین عملی است. در امتداد کف حفره بینی، عمود بر صورت، با روان کننده عبور داده می شود و باید با فلنج خود در سوراخ بینی بنشیند. اگر مشکوک به شکستگی قاعده جمجمه یا آسیب شدید میانی صورت هستید از آن اجتناب کنید.

داشتن هر دو مسیر در واگن برقی بیش از آنچه که اکثر چک لیست ها اذعان می کنند اهمیت دارد. یک راه هوایی نازوفارنکس یکبار مصرف که برای کارهای مدیریت راه هوایی طراحی شده است، یک آیتم معقول است که در کنار راه های هوایی دهان قرار گیرد، بنابراین تصمیم به جای تدارکات، بالینی باقی می ماند.

راه هوایی نازوفارنکس یک بار مصرف برای مدیریت راه هوایی فوقانی NPA یکبار مصرف برای تسکین انسداد راه هوایی فوقانی و حمایت از تهویه در بیمارانی که خود به خود تنفس می کنند، زمانی که راه هوایی دهانی نمی تواند استفاده شود. مشاهده محصول →

اگر بیمار به جای کانال نیاز به مهر و موم دارد

OPA یک گذرگاه را باز نگه می دارد. حنجره را نمی‌بندد. اگر بیمار به تهویه با فشار مثبت، غلظت اکسیژن الهام گرفته بالاتر یا مسیری که در برابر دمیدن معده مقاوم باشد نیاز داشته باشد، مرحله بعدی راه هوایی سوپراگلوت یا لوله تراشه است.

نشانه‌های اندازه‌گیری در آن نقطه کاملاً تغییر می‌کنند، زیرا دستگاه‌های سوپراگلوت به‌جای فاصله گوشه دهان تا زاویه فک با وزن بدن و حجم کاف مطابقت دارند، بنابراین قبل از باز کردن یک بسته جدید، راهنمای اندازه‌گذاری و درج راه‌های هوایی سوپراگلوت را بررسی کنید.

برای مثال، یک راه هوایی استاندارد ماسک حنجره ای سیلیکونی، به کاف نرمی بستگی دارد که با شکل حلق مطابقت داشته باشد و یک مهر و موم فشار کم را نگه می دارد، که کار متفاوتی با کانال سفت و سخت یک OPA است.

ماسک استاندارد سیلیکونی حنجره راه هوایی برای بیهوشی و احیا راه هوایی سوپراگلوت سیلیکونی درجه پزشکی برای پشتیبانی از تهویه موقت سریع در طول بیهوشی عمومی، احیای اورژانسی و مراقبت های ویژه، با گزینه های اندازه. مشاهده محصول →

حذف و مستندسازی

هنگامی که بیمار شروع به تهوع، سرفه های عمدی یا پیروی از دستورات می کند، OPA را بردارید. قبل از برداشتن، مکش کنید، زیرا زبان اغلب در لحظه بیرون آمدن دستگاه به عقب می‌افتد، به خصوص در فردی که کاملاً بیدار نیست. فوراً راه هوایی را مجدداً ارزیابی کنید و ساکشن و ماسک کیسه دریچه را در دسترس قرار دهید. اندازه مورد استفاده، زمان قرار دادن و برداشتن و دلیل نیاز به راه هوایی را یادداشت کنید. این یادداشت کوتاه اغلب تنها مدرکی است که یک همکار زمانی که بیمار به بخش اورژانس یا بخش مراقبت های ویژه می رسد دارد.

دو عادت یک درج تمیز را از یک عادت دشوار جدا می کند. هر بیمار را به جای حدس زدن از روی بسته بندی، با فک خودش اندازه بگیرید و اندازه هایی را که واقعاً در دسترس دارید نگه دارید، بنابراین بین 80، 90 و 100 میلی متر به جای هر چیزی که در بالای چرخ دستی باشد، انتخاب می کنید. اگر در حال تجهیز یک بخش، آمبولانس یا اتاق تمرین هستید و می‌خواهید با تیم ما تماس بگیرید و ما با شما کار خواهیم کرد.