نه، الف راه هوایی ماسک حنجره (LMA) لوله گذاری در نظر گرفته نمی شود. در حالی که هر دو دستگاه برای محکم کردن راه هوایی بیمار در طول بیهوشی عمومی استفاده میشوند، اما اساساً از نظر قرار دادن و محافظت متفاوت هستند. لوله گذاری به طور خاص به قرار دادن یک لوله تراشه (ETT) از طریق تارهای صوتی به داخل نای اشاره دارد. در مقابل، LMA یک دستگاه راه هوایی سوپراگلوت است که بالای گلوت (تارهای صوتی) در هیپوفارنکس قرار دارد.
این تمایز برای کدگذاری پزشکی، مستندات قانونی و پروتکل های ایمنی بالینی حیاتی است. LMA همان سطح حفاظت از آسپیراسیون را به عنوان لوله داخل تراشه ارائه نمی دهد زیرا نای را مسدود نمی کند. بنابراین، در سوابق پزشکی، قرار دادن LMA به عنوان "وارد کردن راه هوایی سوپراگلوت"، نه "انتوباسیون داخل تراشه" ثبت شده است.
درک تفاوت آناتومیکی روشن می کند که چرا این دو روش به طور جداگانه دسته بندی می شوند. محل قرارگیری دستگاه طبقه بندی آن و تأثیر فیزیولوژیکی آن بر بیمار را تعیین می کند.
در طول لوله گذاری، یک لوله از دهان یا بینی عبور داده می شود، از تارهای صوتی عبور می کند و به داخل نای می رود. یک کاف در نزدیکی نوک آن باد می شود تا یک مهر و موم محکم در داخل نای ایجاد شود. این کار ریه ها را از مری جدا می کند و از ورود محتویات معده به راه هوایی جلوگیری می کند. این استاندارد طلایی است کنترل قطعی راه هوایی .
یک LMA از یک لوله با یک ماسک بیضوی در انتهای آن تشکیل شده است. کورکورانه به داخل حلق وارد می شود تا زمانی که روی ورودی حنجره قرار گیرد. کاف باد می شود تا یک مهر و موم کم فشار در اطراف حنجره ایجاد شود، اما باقی می ماند. بالای تارهای صوتی . وارد نای نمی شود، به این معنی که راه هوایی به اندازه ETT از مری جدا نمی شود.
انتخاب بین LMA و لوله گذاری به روش جراحی، عوامل خطر بیمار و نیاز به شل شدن عضلات بستگی دارد. هر روش دارای مزایا و محدودیت های متمایز است.
شل کننده های عضلانی مورد نیاز است؟| ویژگی | LMA (Supraglottic) | لوله داخل تراشه (انتوباسیون) |
|---|---|---|
| محل قرارگیری | بالای تارهای صوتی (هیپوفارنکس) | زیر تارهای صوتی (نای) |
| حفاظت از آسپیراسیون | کم تا متوسط | بالا (مهر قطعی) |
| معمولا خیر | بله | |
| گلودرد پس از عمل | کمتر رایج (~10-15%) | بیشتر رایج (~30-40%) |
| بهترین برای | روش های کوتاه، تنفس خود به خود | جراحی های طولانی، خطر آسپیراسیون بالا |
LMA ها اغلب برای جراحی های کوتاه و جزئی که در آن بیمار می تواند خود به خود نفس بکشد ترجیح داده می شود. آنها باعث ایجاد استرس همودینامیکی کمتری در هنگام جاگذاری و برداشتن می شوند. با این حال، برای بیماران با معده پر، چاقی شدید، یا کسانی که نیاز به تهویه با فشار بالا دارند، لوله گذاری اجباری است برای جلوگیری از پنومونی آسپیراسیون تهدید کننده زندگی.
در صورتحساب پزشکی و زمینههای قانونی، اشتباه گرفتن LMA با لولهگذاری میتواند منجر به خطاهای قابل توجهی شود. اصطلاحات دقیق برای رعایت و بازپرداخت ضروری است.
کدهای اصطلاحات رویه ای فعلی (CPT) به وضوح بین این رویه ها تمایز قائل می شوند. لوله گذاری معمولاً تحت خدمات لوله گذاری داخل تراشه کدگذاری می شود (مانند CPT 31500). درج LMA اغلب در سرویس بیهوشی قرار می گیرد یا بسته به دستورالعمل های پرداخت کننده، به صورت جداگانه به عنوان یک راه هوایی سوپراگلوت کدگذاری می شود. برچسب گذاری اشتباه LMA به عنوان لوله گذاری می تواند در نظر گرفته شود کدگذاری یا تقلب اگر مستلزم سطح بالاتری از خدمات باشد که انجام شده است.
در صورت بروز اختلاف پزشکی، پرونده پزشکی باید دقیقاً نشان دهنده دستگاه راه هوایی مورد استفاده باشد. اگر بیمار در حالی که LMA در محل وجود داشت، از آسپیراسیون رنج می برد، ثبت آن به عنوان "انتوبه شده" می تواند از نظر قانونی مشکل ساز باشد زیرا لوله گذاری مستلزم استاندارد بالاتر حفاظت از آسپیراسیون است. متخصصان بیهوشی برای جلوگیری از ابهام، آموزش می بینند که "LMA وارد شده است" یا "راه هوایی سوپراگلوت قرار داده شده است".
علیرغم اینکه LMAها لوله گذاری نیستند، به دلیل سهولت استفاده و راحتی بیمار، به طور گسترده در بیهوشی مدرن استفاده می شوند. آنها به ویژه در سناریوهای بالینی خاص ارزشمند هستند.
در حالی که LMA یک ابزار همه کاره و ایمن است، بسیار مهم است که به یاد داشته باشید که چنین است جایگزینی برای لوله گذاری نیست در موارد پرخطر درک این تمایز، انتخاب مناسب دستگاه، مستندات دقیق و ایمنی مطلوب بیمار را تضمین می کند.